ايران ما قبل از اسلام به آن خواهيم پرداخت . قديمىترين دوره تاريخ پزشكى در كشور ما دوره آريائى است ، كه آريائيها در زادگاه اولى خود كه همان خوارزم امروزى و باصطلاح آنان آيارياويژ بوده و به نظر مىرسد سى قرن قبل از ميلاد مسيح باشد شروع گرديده است . در اين دوره برحسب عقيده زرتشتيان اولين طبيب به نام تريتا ( Thrita ) ، و اين نام همانند ايمهوتپ ( در مصر ) و اسقلبيوس ( در يونان بوده‌اند ، كه شرح آن را ضمن نخستين پزشك خواهيم ديد . اكنون مىگوئيم : طب ايران باستان كه مقدارى از مبانى آن چه در بهداشت و چه در درمان و همچنين قوانين و نظاماتى چند از آن گفتگو به عمل آمد ، داراى مقامى ارزنده مىباشد و تا 700 سال قبل از ميلاد مسيح ( ع ) اصولا از ورود و رخنه طب يونانى و بقراطى به ايران اثرى ديده نمىشود ، بلكه بايد گفت بر اثر اختلاط و امتزاج ايرانيها و فتوحاتى كه نصيب پادشاهان هخامنشى گرديده ، علاوه بر طب مخصوص سرزمين ايران از طب ساير اقوام نيز استفادات كامل به عمل آمده است . منتهى پس از ظهور بقراط و اثر دوران درخشان تمدن يونانى و اختلاط ايرانيان با آنان و جنگهاى بين ايران و يونان ، پاى طب يونانى به ايران باز شد و آثار زيادى بر روى طب ايران باقى گذارد . بعضيها معتقدند كه اصول و مبانى پزشكى و تعاليم آن اول توسط ايرانيان به يونانيان انتقال داده شده است و اين امر چنان كه در بالا گذشت ، تا 700 سال قبل از ميلاد مسيح ( ع ) اثرى از آثار علوم يونانى در ايران ديده نمىشود ، تا آنكه از 500 سال قبل از ميلاد مسيح ( ع ) يعنى 200 سال بعد آثار علوم يونانى در ايران هويدا گرديده است . از خلال صحائف تاريخ ايران باستان چنين مستفاد مىگردد ، كه مكتب زرتشت